Kultura i sztuka w okresie międzywojennym

03.03.2018

Wystawa prac Tadeusza Makowskiego w Muzeum Regionalnym w Stalowej Woli

Wystawa „Malarz i jego modele. Tadeusz Makowski. Obrazy, rysunki, grafiki” Wystawa „Malarz i jego modele. Tadeusz Makowski. Obrazy, rysunki, grafiki”

Obrazy olejne, grafiki i rysunki jednego z najważniejszych polskich artystów, współtwórcy Ecole de Paris – Tadeusza Makowskiego będzie można od niedzieli oglądać w Muzeum Regionalnym w Stalowej Woli.

Wystawa „Malarz i jego modele. Tadeusz Makowski. Obrazy, rysunki, grafiki” zaprezentuje dzieła tego artysty pochodzące z trzech ważnych kolekcji: Muzeum Narodowego w Krakowie (zdjęte ze stałej Galerii Muzeum), Muzeum im. Stanisława Fischera w Bochni (ze zbioru przyjaciela malarza, Marcina Samlickiego) i kolekcji Elżbiety i Jerzego Stelmachów. Wystawę dopełnią prace ze zbioru Krzysztofa Musiała.

Jak poinformowała PAP koordynatorka ekspozycji z ramienia stalowowolskiego muzeum Magdalena Kołtunowicz na ekspozycji znajdzie się łącznie 44 prace Makowskiego. Najwięcej będzie obrazów olejnych na płótnie i desce, ale także kilkanaście drzeworytów i litografii oraz rysunki. Pokazane prace powstały w latach 1900-29.

Wśród nich będzie można zobaczyć portret dzieci, w charakterystycznej dla Makowskiego i wykreowanej przez niego formie przypominającej drewniane kukiełki, marionetki. Będzie też autoportret artysty z ok. 1919 r., „Mała Gioconda – Angelina”, z ok. 1920 r., a także krajobrazy francuskie.

Kołtunowicz, zachęcając do obejrzenia wystawy, przypomniała słowa francuskiego dziennikarza i pisarza Louisa Leon-Martina: „Jest w jego płótnach ludzka głębia, płynąca nie tylko z bystrej obserwacji, ale z pewnego rodzaju braterskiej tkliwości, jakiejś dobroci jasnowidza, dzięki czemu artysta widzi ponadczasowo, chwyta charakter i utrwala to, co wieczne”.

Wystawę będzie można oglądać do 15 kwietnia.

Tadeusz Makowski to jeden z najwybitniejszych artystów polskich, malarz, rysownik i grafik działający od 1908 r. w Paryżu, ważny przedstawiciel sławnej Ecole de Paris.

W Paryżu twórca związał się w 1923 r. z międzynarodową grupą malarzy (m.in. M. Gromaire, J. Pascin), z którą wystawiał w "Galerii Berthe Weill". Wtedy też wypracował swój styl, będący połączeniem dotychczasowych doświadczeń artystycznych: kubizmu, malarstwa holenderskiego, naiwnego realizmu i polskiej sztuki ludowej. Tematem obrazów Makowskiego były przede wszystkim dzieci, ukazane jako małe figurki w spiczastych czapeczkach, oddane w nastrojowych scenach domowych (głównie wiejskich), teatralnych, muzycznych, czy maskaradowych.

Makowski należał do Towarzystwa Artystów Polskich w Paryżu i uczestniczył w licznych wystawach m. in. w Salonach paryskich, a także w Stedelijk Museum w Amsterdamie (1914 r.) i w Polskim Klubie Artystycznym w Warszawie (1924 r.). Jego dzieła uczestniczyły w ekspozycjach polskiej sztuki w Barcelonie (1912 r.) i Paryżu (1914 r., 1927 r., 1929 r., 1930 r.) oraz w wystawie zorganizowanej przez Towarzystwo Szerzenia Sztuki Polskiej wśród Obcych w Wiedniu i Budapeszcie (1928 r.). Natomiast indywidualne wystawy artysty odbyły się w paryskich galeriach: "Cheron" (1921 r.) i "Berthe Weill" (1927 r., 1928 r.), a ekspozycja pośmiertna miała miejsce w 1933 roku.

W 1954 r. znaczna część dzieł twórcy wróciła do Polski do Muzeum Narodowego w Warszawie.

Obok malarstwa, od początku twórczości, Makowski zajmował się grafiką, współtworząc w Krakowie podstawy polskiej grafiki artystycznej. Szczególnie interesowała go technika drzeworytu, do której systematycznie powracał. Nawiązywał w niej zarówno do ludowych wycinanek, reliefów i podhalańskiego malarstwa na szkle, jak i do rycin z Epinalu, którymi fascynowali się entuzjaści drzeworytu sztorcowego. Pod koniec życia przetwarzał motywy swoich dzieł w technikach metalowych, takich jak rylec, akwaforta, sucha igła.

Oprócz spuścizny malarskiej Tadeusz Makowski pozostawił w rękopisie wiele szkiców, z których najcenniejsze są „Uwagi o sztuce” oraz prowadzony w latach 1912–31 dziennik, wydany drukiem w 1961 r., zatytułowany „Pamiętnik”. (PAP)

autor: Agnieszka Pipała

edytor: Paweł Tomczyk

api/ pat/

Wszelkie materiały (w szczególności depesze agencyjne, zdjęcia, grafiki, filmy) zamieszczone w niniejszym Portalu chronione są przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych. Materiały te mogą być wykorzystywane wyłącznie na postawie stosownych umów licencyjnych. Jakiekolwiek ich wykorzystywanie przez użytkowników Portalu, poza przewidzianymi przez przepisy prawa wyjątkami, w szczególności dozwolonym użytkiem osobistym, bez ważnej umowy licencyjnej jest zabronione.
Do góry

Walka
o niepodległość
1914-1918

II Rzeczpospolita

II Wojna
Światowa

PRL